14-letni Jurek Bitschan był jednym z 1421 nieletnich obrońców Lwowa w listopadzie 1918 roku. Gdy matka Jurka włączyła się w obronę miasta jej śladem podążył syn. Uciekł z domu i zgłosił się do służy wojskowej. Przed ucieczką napisał do ojczyma:

„Kochany tatusiu! Idę dzisiaj zameldować się do wojska. Chcę okazać, że znajdę na tyle sił, by móc służyć i wytrzymać. Obowiązkiem też moim jest iść, gdy mam dość sił, a wojska braknie ciągle dla oswobodzenia Lwowa. Z nauk zrobiłem już tyle, ile trzeba było”.

Jurek zginął w czasie walk z Ukraińcami 21 listopada, 102 lata temu. Wraz z innymi żołnierzami oddziału dostał się na Cmentarz Łyczakowski. Począwszy od wieczora 20 listopada, aż do ranka 21 listopada stał bez przerwy na posterunku, a przez ostatnie godziny swojego życia walczył, ostrzeliwany przez nieprzyjaciela. Zginął od 2 eksplodujących ukraińskich pocisków na Cmentarzu Łyczakowskim. Na drugi dzień, już po wyzwoleniu Lwowa, jego zakrwawione ciało znalazł na śniegu ojczym. 

Jego historia stała się tragicznym symbolem walki o wyzwolenie Ojczyzny. Jurek pochowany został w mundurze pięcioklasisty na Cmentarzu Orląt Lwowskich.

W II Rzeczypospolitej był bohaterem i wzorem polskiej młodzieży. Śpiewano o nim piosenki, dedykowano mu wiersze. Stał się jednym z symboli Orląt Lwowskich.